Çocuklar, yaşlılar, şeker hastaları, gebeler, lohusalar, herhangi bir nedenle kortizon tedavisi görmekte olanlar, kanser tedavisi yapılanlara tüberkülozun bulaşması, diğer sağlıklı kişilere göre daha kolaydır. Bu nedenle aile içerisinde mikrop çıkaran bir akciğer tüberkülozu saptandığında, hassasiyeti olan böyle kişilerin mümkünse teması kesilir, bu olanaksız ise böyle hassas kişiler koruyucu tedaviye alınır.

Herhangi bir bulaşıcı hastalıktaki prensiplere uygun olarak, tüberkülozlu hasta da evde özel eşyalarını ayırmalı, öksürürken ağzını kapamalıdır.
Tüberkülozlu bir annenin bebeği olmuşsa anne mikrop çıkarıyorsa, bebek hemen doğumdan sonra anneden ayrılmalıdır. Bu durum çoğu kere sosyal bir problem oluşturur. Bebeği ayırmak mümkün olmayabilir, mümkün olsa da bir sürü problemi beraberinde getirecektir. Mikrop çıkaran annenin mikrobu kayboluncaya kadar bebeği ayırmak en emin yoldur. Ayrıca böyle bir annenin bebeğini dikkatli bir muayeneden geçirmek gerekir.

Nadir de olsa doğum sırasında bebeğe mikrop bulaşabileceği kabul edilmektedir. Eğer bebekte hastalık bulunursa tedaviye alınır. Hastalık bulunmaz ise hemen BCG aşısı uygulanır. Bebek anneden ayrılamıyorsa annenin tedavisi sürdürülürken bebeğe de koruyucu ilaçlar verilir.

Eşlerden birinde tüberküloz saptanmışsa ve bu hasta mikrop çıkarıyorsa, tedavi başladıktan sonra 3-4 hafta kadar yakın temastan kaçınılır. Hastanın eşi koruyucu tedaviye alınır. Ayrıca kendisine-hastalık bulaşıp bulaşmadığı da araştırılır. Eğer hastalık saptanırsa ona da tedavi başlanır. Eğer hasta mikrop çıkarmayan bir tüberkülozlu ise yakın temas kesilmeyebilir ama hastanın eşine yine koruyucu tedavi başlanır.

Tüberkülozlu Hasta Sosyal Çevreden Soyutlanır mı ?
Tüberkülozun bulaşıcı özelliği olanı, akciğer tüberkülozudur. Bunda da, hastanın balgamında tüberküloz mikrobu mevcutsa bulaşıcı olma tehlikesi vardır. İlaç olmadığı dönemlerde hem hastayı toplumdan izole etmek hem de iyileşmeyi sağlamak için sanatoryum ve prevantoryumlar yapılmıştır. Günümüzde ise, etkili ilaçlar sayesinde, bu kadar katı davranmaya gerek kalmamıştır. Uygun tedaviye başladıktan sonraki üç-dört hafta zarfında mikrop saçan hastaların mikroplarının bulaşıcı özelliği kalmadığı kabul edilir. Bu durumda mikrop çıkaran hastalar başlangıçtaki üç dört haftalık bir süre için sosyal çevrelerinden uzaklaştırılırlar. Akciğer tüberkülozu olup da mikrop çıkarmayan hastalarda buna da gerek olmayabilir. İyileşmenin sürati için istirahat ettirilebilir ama sosyal çevre ile ilişkisini kesmesi gerekmeyebilir.

Tedavisini aksatmış, dolayısıyla hastalığın müzminleşmiş olduğu tüberküloz hastaları en korkutan hastalardır. Çünkü bu hastaların çıkardığı mikrop ilaçlara dirençlidir. Böyle dirençli mikropların başkalarına bulaşması, o kişilerde ortaya çıkacak tüberkülozun tedavisini de zor, bazen imkansız kılar. Mikrop saçan, ilaca dirençli tüberkülozlu hastalar sosyal çevrelerinden uzaklaştırılırlar. Tüberküloz tedavisinde hekimlerin en korktuğu problem böyle dirençli mikrobu olan hastalardır.