Knaus-Ogino Yöntemi :
Bu yöntem, ilk önce Japon Jinekologu Ogino tarafından 1930'da ameliyatlarda yumurtalıklarda yaptığı incelemelere dayanarak gelişmiştir. Daha sonra Knaus adlı araştırıcının yaptığı hormon araştırmaları sonucu 1950'lerde oldukça yaygın hale gelen takvim yöntemi ortaya çıkmıştır.
Bu yöntemi uygulayacak kadın bir yıllık aybaşı takvimini tutar, en uzun ve en kısa adet arasını saptar. En kısa adet arasından 18, en uzun adet arasından 11 gün çıkarılarak, gebeliğin en büyük olasılıkla oluşabileceği zaman saptanır.

Bir örnek: Bir kadının bir yıl boyunca tuttuğu aybaşı takviminde en uzun adet arası 33 gün, en kısa adet arası 25 gün olsun,

33-11 = 22
25 -18 = 7

Bu sonuçlara göre kadının adet gördüğü gün 1 kabul edilerek, 7'nci adet günü ile 22'nci adet günleri arasındaki günler kadının gebe kalma tehlikesi olan günlerdir. Kadının bu günlerde gebe kalma olasılığı çok fazladır. Bu günler arası herhangi bir yöntemle korunmak gerekir.

Adetin 7'nci gününden önce ve 22'nci gününden sonra yapılacak cinsel birleşmede gebe kalma tehlikesi yoktur.