Sevinç ve üzüntü gibi ruhî gösterilerin ileri derecede azalması şeklinde kendini gösteren bu hastalıkta hastalar konuşmaz, gülmez ve hareket etmezler. Genellikle şakakları elleri arasındadır. Derin bir hüzün içinde oldukları yüzlerinden bellidir. Fikir bağlantıları zayıftır. Direngileri (irade) yok denecek kadar azalmıştır. Dikkatleri hep kendi mutsuzlukları etrafında toplanmıştır. İştahları yoktur, yemez içmezler, onun için de çok zayıftırlar. Büyük bir sıkıntı içindedirler. Sıkıntıları sabaha karşı artar, genellikle bu saatlerde intihar ederler.

Soy geçmişle ilgisi çok fazladır. İyileştiği zaman rokada kusur bırakmaz. Kadınların yakalanma oranı erkeklerden daha azdır. Arasıra ani ataklar yaparlarsa da bu uzun sürmez hemen durgunlaşırlar. Bazı bilim adamları melânkoli nöbetinden evvel hafif mani nöbetlerinin olduğu kanısındadır. Freud bütün ruh ve akıl haftalıklarında olduğu gibi bunda da bilinç altına itilmiş tatmin olmamış cinsel arzuların etkisi olduğu kanısındadır.