Doğum kontrolü üzerinde toplumdaki uyanış içinde, eski bir yöntem olan kısırlaştırma modern tekniklerle geliştirilmiş ve hâlâ güvenilir bir korunma yöntemi olarak çok sayıda kadına ve erkeğe uygulanmaktadır. Gönüllü kısırlaştırma, bazı çok haksız saldırıların ve masalların kurbanı olmuştur. Çoğu kişi bunu, iğdiş edilme ve daha birçok cezalandırmayla bir görmektedir. Daha başkalarıysa, insanın cinsiyetini yok ettiğine inanmaktadırlar.

Gerçekteyse gönüllü kısırlaştırma, insanlığa yapılan en büyük hizmetlerden biridir. Zengin ülkelere de, Üçüncü Dünya ülkelerine de aynı biçimde katkıda bulunmaktadır. Korunmada önde gelen, son ve kesin yöntem oluşuna şaşmamak gerekir. Birleşik Devletler bunu tam olarak kabullenmekte geç kalmıştır. Sadece on yıl önce, kadınların bu işi gönüllü olarak yaptırabilecekleri yalnız on tane hastane vardı. O zaman bile, ameliyat izni alabilmek için kadınların dört ya da beş çocukları bulunduğunu hastane komitelerine kanıtlamaları gerekiyordu. Bu, 1960'larm sonlarında birçok davanın konusuydu. New York eyaletinde kürtaj yasası 1970'te kabul edildiğinde, gönüllü kısırlaştırmanın savunucuları için büyük bir destek sağladı. Bu yasa, Yüksek Mahkemenin son kararlarıyla da desteklenerek, kadınlara kendi vücutları üzerinde söz sahibi olma hakkını açık olarak tanıdı. Bundan böyle kadınların vücudu üzerinde ne doktorlar, ne de toplum egemenlik kuracaktı. Tarihte ilk kez olarak kadın vücuduna ne yapacağına kendisi karar verebilecekti. Çocuk sahibi olmak ya da olmamak... Kuşkusuz, bu ahlaki ve yasal sorun, ister istemez kısırlık alanına kadar uzandı. Günümüzde tüm dünyadaki insanlar kısırlaştırmayı isteyebilirler. Bazı hastanelerde hâlâ kadının kocasının rızası sorulmaktadır ki, haklı bir davranış değildir bu. Çünkü erkek kendisine vasektomi yaptırabilmek için karısının onayını almamaktadır.