Habisleşebilecek bütün yumurtalık kistlerinin içinde sadece yüzde 10'la 15'i müsinöz kist adenomlarıdır, bunların da ancak yüzde 12'yle 15'i kanserleşebilir. Genellikle tek yanlı ve çok iri olurlar. Bu tip kistler vücuttaki en büyük tümörleri meydana getirirler ki, bugüne kadar bildirilenlerin en büyüğü, 130 kilodur! Bu kistlerin ince bir duvarları vardır ve içleri koyu bir sıvıyla doludur. Bütün öbür yumurtalık kistleri gibi, birkaç ay içinde kendiliğinden kaybolmazlarsa, çıkarılmaları ve ondan sonra kadının düzenli aralıklarla kontrol edilmesi gereklidir. Bu tip kist menopozdan sonra da meydana gelebilir. Habis bir tümöre dönüşebileceği için, hemen çıkarılmalıdır. Elli yaşından sonra yumurtalıklarda habis ur gelişebileceği için, bu durumdaki bir kadın yılda en az bir defa pelvis muayenesi yaptırmalıdır.

Seröz kist adenomları, ergenlik çağına gelmiş her kadında görülebilir. Yan yarıya habis ve yarı yarıya da her iki taraf yumurtalıklarında oldukları için bunlara yüzde elli tümörleri ide denilir. İçeriden muayene sırasında fark edilemeyecek kadar küçük ya da bütün karın boşluğunu dolduracak kadar büyük olabilirler. Bir yumurtalık kisti birkaç ay sonra kendiliğinden kaybolmazsa, dikkatle incelenmelidir; bu, seröz bir kist adenomu olabilir.

Bir yumurtalık kisti üç ay sonunda kaybolmazsa, hele çapı on santimetreden büyükse, bir jinekologa başvurmalısınız. Röntgen ve sonografiyle dikkatli bir biçimde incelenmelidir. Kuşku uyandırıyorsa, laparotomi yapılıp kist çıkarılır ve habis olup olmadığımn anlaşılması için bir patoloji laboratuarına gönderilir.Kanserleşebilecek üç ana tip yumurtalık kisti vardır: Seröz kist adenomları, müköz kist adenomları ve dermoid kistler. Kistik adenomlar dermoid kistlerden çok daha sık görülür ve çoğu yumurtalık kanserlerinin habercisidirler.

Dermoid kistlerde bu ad, çok defa deriye benzer dokular taşıdıkları için verilmiştir. Gerçekten, çok defa içlerinde saç, deri, dişler bulunur. Bununla birlikte, her üç embriyoner tabakadan parçalar ve her tipte insan hücreleri taşıyabilirler. Bu kistlerin nasıl meydana geldiğini hiç kimse bilmemektedir. Bunlar, kanserleşebilecek bütün yumurtalık tümörlerinin yüzde 10'la 20'sini oluştururlar. Dört vakanın üçünde tek yanlıdırlar ve bir dermoid kistin habisleşme olasılığı, sadece yüzde 1'dir.

1928'de Dr. Irving Stein kısırlık nedeniyle kendisine başvuran belirli bir grup hastada bazı özellikler bulup tanımladı. Bu kadınlarda aynı belirtiler vardı: Aylarca aralık veren düzensiz ayhali kanamaları, yüzde, kol ve bacaklarda anormal kıllanmalar (hirsutism) büyük bir klitoris ve şişmanlama. Yıllarca sonra bu tip hastalarda bir hormon tahlili yapan Dr. Le-venthal, bunları özel bir grup olarak tanımladı ve bu tabloya Stein - Leventhal hastalığı ya da polikistik yumurtalık sendromu adını verdi.

Graaf folikülü, olgun yumurtayı salıvermek için yırtıldıktan sonra, yumurtalıkta corpus luteum, yani sarı cisim oluşur ve progesteron salgılamaya başlar. Bu sarı cismin içinde kanama olursa bir kist meydana gelir ve kanla dolar. Sıvı başlıca kandan oluşursa, buna, corpus luteum hematomu denilir. Bu kan yavaş yavaş emilip, yerini berrak bir sıvı alır. O zaman buna corpus luteum kisti denilir. Bu kistlerin çapı, ender olarak on santimetreyi geçer.