Bağırsak hastalıklarında rejim çok iyi sonuçlar da çok kötü sonuçlar da doğurabilir. Her şeyden önce, bilgisizliğimizi ortaya sermekten kaçınmak için, incebağırsaklar patolojisi hemen tümüyle ihmal edilmektedir. Özümleme işlevleri incebağırsak düzeyinde olur. Bu kesim öd kesesinin ve pankreas suyunun eylemine yardımcı olur ve uzatır; ama ne koproloji ne radyoloji bu konuda aydınlık getirmiyor. Mide için olduğu gibi, bir etyolojik bilanço çıkarmaya çalışmak gerekir. Bir lezyon, bir enfeksiyon, bir belirti bulunsa da, yada «Kolit d in bir kolopatiden başka bir şey olmadığı (LE GENDRE), yani ikincil yada ilkel görünüşlü bir tepki olduğu anlaşılsa da rejim ancak işlevsel bozuklukları düzeltebilir.
Bağırsak Kanseri’ne tutulanlarda, ilk belirtinin tıkanma olduğu şiddetli görünümlerin dışında, bir kabızlık yada dirençli bir ishal şüphesi üzerine, müdahale beklenirken, hastalara ancak yetecek kadar besin vermekten öteye geçmemek ve katı artık bırakan bütün besinleri (meyve çekirdekleri, meyve kabukları, ceviz, fındık, badem) yasaklamak gerekir. Ayrıca, ishalli durumlarda bile (ishal burada tepkiseldir) kabız edici maddelerden kaçınmalıdır.
Akut yada kronik parazitli dizanteride de durum aynıdır. Enfeksiyon eğer özgül yada yalnızca etkili bir tedaviden yarar görmüşse, daha önce belirlediğimiz perhizden, yani bağırsağı tahriş etmeyecek yiyecekler önermekten başka yapılacak bir şey yoktur. Kaim bağırsak iltihabında bütün yazarlar perhiz denemelerinin etkisiz kaldığım bildirirler. Anterit'e yada daha doğrusu veremli anterokolit'e gelince, hastalık ortaya konduktan ve gereken tedaviye girişildikten sonra perhiz önemim" kaybeder. Akut basilli dizanterilerde karışık sulu perhiz gerekirse de, bu perhiz vücuda su vermenin ötesinde, bağırsağın hastalığından çok mikroplu tezahürler nedeniyle uygulanır.
Kalın bağırsak iltihaplarında perhiz gerekliliklerinin ayrıştırmasına girişmeden önce, bağırsağın en iyi tanınan parçası olan körbağırsağın fizyolojisi üzerine daha yukarılarda yaptığımız belirlemeleri tamamlamalıyız. Gerçekten, kolitler’e karşı rejim için son yıllara kadar geçerli olan kurallar bu belirlemelerden doğmuştur. İnen körbağırsakta (inen kolon) selülozun tam sindirimi gerçekleşir ve daha önce tükürük ve pankreas bezlerinin etkisiyle parçalanan nişastanın sindirimi tamamlanır. Körbağırsakta su özümlenir, Açlık incebağırsakla, susuzluk kör bağırsakla giderilir. Besin artıkları buraya tamamen yada büyük ölçüde dönüşmüş yada iyice tüketilmiş olarak gelir. Sindirim burada çürükçül mikropların eylemine bağlıdır. Klasik olarak şu ayırım yapılır:

a) Selülozu parçalayan mayalanma mikropları yada iyodofil florası, nişastaları serbest bırakır ve şekerleri hazırlayarak asitli bir mayalanma meydana getirir;
b) Çürüme mikropları, amino asitlere dönüşümü tamamlayarak, protit kalıntılarını nişasta haline getirir. Bu çürüme mayalanmanın asitliğiyle engellenir.
Olguların karmaşıklığına karşılık çok basit bir çeşit perhiz dengelemesi buradan gelir, bu dengeleme biryapılı yiyecekler yararına ortaya konan kanıtları ilginç bir biçimde akla getirir, öte yandan düzen bozukluğu bir körbağırsak toksemisi durumu yaratacaktır (yada tersi). Bütün çürüme ürünlerinin (fenol, indol, skatol) bağırsak zehirlenmelerine yol açtığı görüşü bugün kuşkuyla karşılanmaktadır. Bunlardan bazıları protit dönüşümünün normal evreleridir; aynı şekilde, bitkilerden ve bazı toksaminlerden çok, şekerlerden hareketle kuzukulağı asidi oluşumu aydınlatılmıştır.
Sonuçlarsak, bağırsak zehirlenmesi sorunu bütünüyle aydınlatılmamıştır ve GOIFFON'un koprolojik ayrıştırmalarından elde ettiği mantıklı sonuçlara dayanarak vereceğimiz perhiz şemaları tartışma konusudur.

Bir hastada (artık kolitli demeyelim), bir mayalanma aşınlığı (hiperfermantasyon) olduğu zaman, sarı, süngerimsi, köpüklü, asit tepkili bir ishal görülür. Katılgan doku ve nişasta az zarar görmüştür. Bu durumda, nişastalı besinleri, şekerleri ve selülozu yasaklayıp, et, peynir, süt ve yumurta verilmelidir.
Eğer kokuşma fazlaysa, gevşek dışkılar alkaliktir ve sarımsı bir sümüksü madde ile önemli ölçüde iyodofil flora kapsar. Bu durumda albüminlerin azaltılması ve asit mayalanmasını engelleyen nişastaların ağır bastığı bir vejetaryen rejim öğütlenmesi mantıklı görülür.
Kalınbağırsak hazımsızlığı tablosunda, başka sindirim bozukluklarına (oniki parmak - pankreas, mide ve özellikle karaciğer bozuklukları) mal edilebilecek belirtiler kolayca bulunabilir. Ama daha önceki şemaların sonunda görülen perhiz ve tedavi başarısızlıkları inanı sakınımlı davranmaya yöneltir. COMBES'un ünlü nişastalı (hamur işli) rejimi bugün bırakılmıştır. Kürlerin başlangıcında biraz rahatlama izlenimi uyandırması, bir dengesizliği düzeltmesinden ileri gelir. Devam edilirse, birincinin tersi ama gerçek bir başka dengesizliğe, unlu besinler ishaline yol açar. Çoğunlukla hastaya ustaca sorular sorulması hazımsızlık rejiminin kusurlarını ortaya koyar ve düzeltilmesini sağlar.
Peklik çekenlerde önce pekliğin gerçek bir peklik olup olmadığını saptamak gerekir. Böyle ortaya konunca, perhiz biliminin alanın, salgı tedavisinin yada vejetatif tedavinin lehine daralır. Bazı yazarlara göre, kalınbağırsağın rolü kısıtlıdır ve kabızın başlıca sorumlusu makattır. Elbet, buna anormal bir makattan sonra ender rastlanır, bu da değerli bir kanıttır. Ama, bu görüş fazla aşındır, çünkü bazen iki anormallik bir arada görülebilir: çok uzun (dolikokolon) yada çok büyük (megakolon) kalınbağırsak, bağırsak tembelliğine yol açabilir. Doğuştan büyük kalınbağırsak çok küçük yaştan başlanarak tedavi edilmeğe çalışılması gereken bir anormalliktir. R. BENSAUDE'un koyduğu kuralların ayrıntılarına girmeden aşağıdaki iki ilkeye dayanan bir rejim öğütleyebiliriz: elden geldiğince az dışkı oluşmasını ve hergün boşaltılmasını sağlamak genellikle sigmoid uzun kalınbağırsak durumunda rejim kalınbağırsağın mayalaştırıcı tepkisine göre koşullandırılır, ama bütünüyle ele alınınca tembellikten ileri gelen pekliklerden pek farklı değildir.