Ayak mantarı en sık karşılaşılan yüzeysel mantar hastalıklarından biri belki de en sık karşılaşılanıdır. Ayakların sık, sık yıkanarak kumlamaya özen gösterilmemesi, lastik ayakkabılar, mesleki nedenlerle su ile ayakların fazla teması, sürekli terleme ayaklarda mantar gelişimini kolaylaştırır.

Ayakkabı, terlik, çorap gibi malzemelerin paylaşılması başlıca bulaşım kaynağı olup bu nedenle yatılı okullar, yurtlar ve kışlalarda oldukça yaygın olarak görülebilir. Aile bireyleri arasında da bulaşmalar yaptığı gözlenebilir. Ayak mantarı çok çeşitli belirtilerle kendini gösterebilir; kızarıklık, kuruluk, çatlamalar, sulantı, sivilceli yaralar gözlenebilir. Ayak mantarı olanlarda ellerde de mantar gözlenebilir. El-ayak mantarı şeklindeki bu tablonun mantarlara bağlı oluğunu ilk olarak 1802'de Celal Muhtar hocamız ortaya koymuştur. Bu nedenle bu tablo Celal Muhtar hastalığı olarak da bilinir. Ayak mantarı hastalarda hafif bir kaşıntı dışında bir yakınma yapmayabilir. Bu nedenle de genellikle hekime geç olarak başvurulmaktadır. Ancak bu alanlarda derinin devamlılığı bozulmuş olduğundan başkaca mikropların kolaylıkla girip yılancık vb. iltihabı hadiseler oluşturmaları mümkündür. Ayrıca mantar hastalıklarıyla birlikte bazen ellerde mantarlara bağlı alerjik reaksiyonlar gelişebilir. Bu olgularda ellerde toplu iğne başı büyüklüğünde su toplamaları, bazen yaygın şişlik ve sulantı ile birlikte çok şiddetli kaşıntı bulunabilir. Hastalar genellikle hekime bu aşamalarda başvurmayı yeğlemektedirler.

Ayak mantarının oluşumunu önlemek için kolaylaştırıcı faktörlerin ortadan kaldırılması (ıslak-terli ortam, şeker hastalığı, lastik giysiler) ve ayağa giyilen eşyaların ortak kullanılmasına özen gösterilmesi gerekir. Tedaviden sonra ayakkabı ve terliklerde mantarlar aylarca barınabileceğinden nüksten korunmak için bu eşyaların da hekimin tavsiye edeceği şekilde dezenfeksiyonu gerekir.