Gebelik süresi genellikle 40 haftadır (280 gün) ve son âdet döneminin ilk gününden başlayarak hesaplanır. Doğum olayı bu tarihten dokuz takvim ayı ve yedi gün sonra beklenir. Embriyon evresi olarak bilinen ilk üç ay süresince bebeğin bütün organları oluşur. Bunu izleyen altı ay içinde, yani fetüs dönemindeyse, bu organlar evrimden geçerek gelişir.

Birinci ay

Döllenmiş ovum Fallop borusundan indikten sonra rahim çeperine yuvalanır. Yavaş yavaş oluşan plasenta (son) embriyonu taşıyacak güçtedir. Aynı zamanda bebeğin kalbi de gelişerek, plasentadan embriyona ve embriyondan plasentaya kan pompalamaya başlar. Bu ilk ayın sonunda, embriyonun boyu 4 mm'dir.

İkinci ay

Embriyon artık insan biçimi alır ve ufak bir eriğin içine sığabilecek boya gelir; bir sıvı torbasındaki embriyon göbek kordonuyla plasentaya bağlıdır..

Üçüncü ay

Bütün organlar oluşmuş ve işlevleri sürekli olarak gelişmektedir. Kalp atışları duyulmaya başlar. Embriyon kendisini saran sıvıyı yutarak bağırsak yoluyla sindirir. Ayrıca, böbreklerde oluşan idrarı da dışarıya atar. Embriyon artık yaklaşık 28 gr. ağırlığında ve 76 mm. boyundadır

Dördüncü ay

Fetüs büyümesini hızla sürdürür. Bu dönemde büyüklüğü plasentanınkine eşittir, yani, yaklaşık 230 mm. Göbek kordonu da bebekle aynı uzunlukta ve yaklaşık olarak onun bileği kalınlığındadır.

Beşinci ay

Büyümede bir hızlanma olur ve bu büyüme artışını karşılamak üzere annenin karnı da büyür. Fetüs şimdi 450 gr. ağırlığında ve 300 mm. uzunluğundadır. Yedinci haftada başlamış olan kol ve bacak hareketlerini artık anne hissetmeye başlar. Annenin bir çeşit "canlanma" (yani garip bir çırpınma ya da kabarma duygusu) biçiminde hissettiği bu hareketler birkaç gün sonra tekrar eder ve giderek daha da şiddetli ve belirgin bir hal alır. Bu durum ileride yerini gerçek tekmeleme ve dönme hareketlerine bırakır. Daha önce doğum yapmış kadınlar bu hareketleri dört ilâ altı hatta erken fark edebilir.

Altıncı ay

Hızlı büyüme sürer. Fetüs artık 570 gr. ağırlığında ve 360 mm uzunluğundadır; uyuduğu ve uyanık kaldığı dönemler vardır ve solunum denemelerine başlamıştır. Bu evrede dünyaya gelen bebeğin yaşama olasılığı çok düşüktür. Rahmin içindeki sıvı onun serbestçe hareket etmesini ve baş aşağı dönmesini sağlar.

Yedinci ay

Fetüsün ağırlığı 1,5 kiloya yaklaşmaktadır: boyu ise 400 mm. olmuştur. Gittikçe güçlendiğinden hareketleri annenin uykusunu bozabilir.

Sekizinci ay

Bu dönemde fetüsün ağırlığı bir kilogram artar. Bu artışın büyük bir bölümü, fetüs derisinin altındaki yağın doğumdan sonraki ısı kaybını azaltacak koruyucu bir tabaka oluşturmasından ileri gelir. Tekmeleme giderek artar ve sıklaşır; ayrıca birçok kadın zaman zaman birtakım uyumlu darbeler hisseder. Fetüsteki hıçkırıklardan ileri gelen bu hareketler, annenin karnının aşağı bölgelerinde gözle de görülebilir. Artık fetüs, son durumu olan baş aşağı durumuna gelmiştir. Ender görülmekle birlikte, ayak ve kalçaları aşağıda kalacak biçimde durduğu da olur.

Dokuzuncu ay

Gebeliğin sonuna doğru büyüme yavaşlar. Bazı bebekler 2,5 kilodan düşük bir ağırlıkta doğarlarsa da, bazılarının ağırlığı 4,5 kiloyu bulabilir. Annenin karnı ve böğürleri bebeği barındıracak kadar büyümüş olmakla birlikte, vücudundaki organlar yine de sıkışık bir durumdadır ve bu da ona bir şişkinlik duygusu verir. Dolayısıyla birçok gebe kadının çok az yemek yedikten sonra bile midelerinde bir dolgunluk ya da ekşime hissetmeleri normaldir. Ancak, ilk gebeliklerde, bebeğin başının pelvise inmesi ("hafifleme") üzerine, bu şikâyetler biraz azalır.